کد خبر : 123273
تاریخ انتشار : یکشنبه 28 فوریه 2021 - 14:52

درد مردم و مردم بی درد

درد مردم و مردم بی درد

اثبات نیوز؛     «درد مردم و مردم بی درد»     سیدعلی عباس محدث؛ ضمن ابراز همدردی با همشهریان عزیزم در شهرستان دنا و شهر سیسخت، از همه تلاش های صورت گرفته در جهت کاهش آلام این عزیزان سپاس وافر دارم. از آن سو نیز، درد مردم کهگیلویه بزرگ را نادیده گرفتن، موجب رنجش

اثبات نیوز؛

 

 

«درد مردم و مردم بی درد»

 

 

سیدعلی عباس محدث؛

ضمن ابراز همدردی با همشهریان عزیزم در شهرستان دنا و شهر سیسخت، از همه تلاش های صورت گرفته در جهت کاهش آلام این عزیزان سپاس وافر دارم.
از آن سو نیز، درد مردم کهگیلویه بزرگ را نادیده گرفتن، موجب رنجش است. مرور فعالیت تقریبا یکساله ی نمایندگان مجلس شورای اسلامی، خاصه نماینده ی کهگیلویه بزرگ، و مطالعه آنچه باید مورد سنجش قرار گیرد، روایتگر مردم بی درد است. در ۸ سال گذشته که اوج ناتوانی دولت و بی تعهدی و اضمحلال مجریان و مدیران دولت در استان بود، برشمردن خدمات صورت گرفته در کهگیلویه بزرگ، یعنی که درد آشنایی بود آشنا به تعالی و مدیریت توسعۀ همه جانبه در شهرستان های کهگیلویۀ بزرگ. یعنی مردم منطقه دارای وکیل متعهد و دردمند به دغدغه های جوانان نیک اندیش و کمال گرا بودند. یعنی مردم کهگیلویه بزرگ آگاه به توان علمی، روحیه ی انقلابی و دل خداباور نمایندۀ خود بودند.
پس چرا بیش از ۸۰ درصد مردم از جاده توریستی سرفاریاب و باغچه جلیل حتی در شب‌های پر برف و باران و طوفان، در تردد هستند ولی یادشان نمی آید که بعد از سالها و دهه هایی که جاده مال رو نامش نهاده بودند، معمار این شاه بیت زیر ساخت توسعه، حاج آقای بزرگواری بود؟
چرا لوله کشی آب از تنگ پیرزال تا منتهی علیه زیلایی و مندان و سورای نتوانست عامل این خدمت بزرگ را به یاد مردم بیاورد؟
مسیر گاز از حوالی شهر دهدشت تا قلعه رئیسی و دیشموک و کنتورهای رایگان و توسعه برق این مناطق نتوانست حاج آقای بزرگواری و سردار هاشمی پور را در ذهن مردم ثبت کند؟
چطور جاده حادثه خیز سوق_دهدشت و مسیر هموار لنده به ممبی و لیکک نتوانست نام بلند آوازۀ مهندس هاشمی پور را در دلهای زجر کشیده مردم ماندگار نماید؟
آیا از امتیازات اخذ شده از سد کوثر و مارون در مدیریت هاشمی پور، خاطره ای در ذهن مردم مانده است؟
آیا سیکل ترکیبی برق و آب رسانی چند کیلومتری چرام به دهدشت و سوق یا تأمین حق آبهای کشاورزی در مناطق مختلف و …، توانست که خاموشی های خدمت را به نام مهندسی هاشمی پور روشن کند؟
و آیا …….
مگر نه این بود که دولت و استانداران نمی خواستند و یا نگذاشتند که همراه مهندس هاشمی پور باشند؟ مگر ظالمانه ترین تحریم ها در دوره ۴ ساله سردار هاشمی پور نبود؟
مگر نه این است که توسعه و پیشرفت نیازمند دانش تخصصی است؟
مگر نه این بود که تمامی مدیران استان و شهرستانهای کهگیلویه بزرگ، دربست در خدمت دولت شعار زده، پیر و بی تدبیر بودند؟
علت این همه شانتاژ بازیهای عوامل توسعه ستیز کهگیلویه بزرگ، علیه مهندی هاشمی پور چه می تواند باشد؟
مگر مهندس هاشمی پور نقشی در انتخاب غلط مردم داشت؟ مگر چشم ها نظاره گر توسعه کهگیلویه بزرگ نبود؟ آیا جوانان ورزش دوست کهگیلویه بزرگ، ورزشگاه‌های با چمن مصنوعی را در مناطق مختلف نمی دیدند؟ مگر تحولات صورت گرفته و توسعه و بهره وری معدن سیلیستین چرام و پتروشیمی و سیمان سپو را نمی دیدند؟ مگر نظارگر توسعه خدمات بهداشتی و زیرساختهای مهندسی پزشکی نبودند؟ مگر خدمات صورت گرفته در تحولات زیرساختی نظام آموزشی در مناطق کمتر توسعه یافته کهکیلویه بزرگ را نمی دیدند؟
آیا باور کردن تمامی مصادیق عینی توسعه و پیشرفت کهگیلویه بزرگ، سخت تر از شایعه سازی های نابخردانه عوامل قومیت گرایی و نگاه تک سویه شهرستان است؟
آیا غیر از این بود که انتخاب فرمانداران و بخشداران و مدیران شهرستانی در ۸ سال قبل، بدون کمترین مشی منطقه ای، از بچه های خوشفکر بویراحمد و ثلاث بود؟ آیا اکنون اینگونه است؟ آیا کمترین توجه را به بچه های مستعد و خردمند بویراحمد نشین در کهگیلویه بزرگ دارید؟ آیا مردم بیچاره فکر این منطقه که متأثر از شانتاژهای عده ای فرصت طلب، مسیر توسعه طلبی را منقطع و نماینده ای با سوابق روشن و نمکدون شکن برای حوزه های بویراحمدنشین را انتخاب نمودند، متوجه این شایعات هدفمند علیه فرزند خود، مهندس هاشمی پور هستند؟
یعنی تا این اندازه باید جادو شده ۲۰ ساله یک جریان باشیم؟ آیا دردی بالاتر از این که سابقه ی مرگ عزیزان خود به پای آقای نماینده را در مسیر کاروانهای شبه افکن، در ذهن داریم؟ آیا دردی خاص تر از این که تجربه ممانعت آقای نماینده در توسعه مدارس، جاده، مراکز بهداشتی، توسعه رفاهی و حتی خدمات شهری در مناطق بویراحمدی نشین دهدشت را داریم؟
عرض با جناب نماینده این است، نمی خواهم مردم را قضاوت کنم، ولی یقین دارم که مردم ما «بی درد» هستند. درد منت کشیدن داشتند که آمدی. درد دسترسی پر طمطراق و خفت آور را داشتند که آمدی. درد کم محلی و کم توجهی را داشتند که حاجت رواشان کردی. درد التماس و تحقیر داشتند که آمدی. پس این درد شایعه سازی را کم داشتند که این را هم خوب آمدی.
اما لازم است محض یادآوری، یه جوالدوز به خودمان بزنیم. اگر تحریم و استیصال دولت کهنه فکران مانع خدمات مرد خستگی ناپذیر توسعه کشورمان در کهگیلویه بزرگ نشد، امروز هم کرونای پرخطر نمی تواند انگیزه و تلاش مهندس هاشمی پور را به حاشیه ببرد و خوشبختانه به تناسب دامنه مدیریت ایشان در سازمان اقتصادی کوثر، به دستور مقام معظم رهبری، شاهد حضور مستمرشان در استانهای مختلف و نقش بی بدیل شان در توسعه مراکز اقتصادی و به کمال رساندن خودکفایی ملت ایران هستیم.
و در کهگیلویه بزرگ این ما هستیم که راه توسعه را بر خود بسته ایم. این ما هستیم که هم سنگی برای دولت پیر و زانو شکسته را به مجلس فرستادیم. این ما هستیم که نخواستیم اتحاد و جوانمردی مردم منطقه را محکم نگهداریم. این ما هستیم که مرزبندی بویراحمد و ثلاث را مجددا پررنگ نمودیم. پس «مردمی بی درد» هستیم.
ما مقصریم که حافظه ای کوتاه از یادآوری خاطرات طولانی از بی توجهی دوره ی ۱۶ ساله ی آقای نماینده داریم. ما مقصریم که هرگاه قدمی برای اتحاد مردم و شکست تابوی بویراحمدی و ثلاث برداشتیم، قلم پایمان را شکستند اما عبرت نگرفتیم. ما مقصریم که جامعه ای عاری از تعارض و تضاد را نخواستیم ولی به ماهها رایزنی برای دیداری چند ثانیه ای با نماینده خود خرسندیم. ما مقصریم که هنوز بداخلاقی های نهادینه شده را درک نکرده ایم.
در ۱۰ سال گذشته، هرگاه دردی داشتیم، نماینده خود را حی و حاضر در کنارمان شاهد بود. اگر آب نبود، اگر گاز نداشتیم، اگر مسیرهای ارتباطی نامناسب بود، اگر مسئولی پاسخگو نبود، که وزیری کاهلی داشت، اگر استانداری موضع سیاسی می گرفت و اگر و اگر و اگر…..، حاج آقای بزرگواری و مهندس هاشمی پور در کنار مردم حوزه انتخابیه خود بودند و مطالبه گر خواسته های مغفول ماندهٔ قبل از خود بودند. اما اینک به جز شایعه پراکنی و منت گذاری و آپارتاید قومیتی و نخبه کشی، چه عاید می شود؟
هر روز از خیل نادمین به انتخابات و فرصت مناسبی که از دست داده اند، افزوده می شود، ولی چه حاصل!!!
هر روز غبار غفلت و فرصت سوزی برای توسعه کهگیلویه بزرگ از چشمها پاک می شود، ولی چه سود!!!
هر روز بی توجهی به منابع طبیعی و داشته های نیروی انسانی بر مردم فاش می شود، ولی چه می شود کرد!!!
هر روز نگاه مان بر همان تعداد و میزان از خدمات رسانی مهندس هاشمی پور است و راکد بودن فعلی شان را نظاره گریم ولی باید کرد!!!
اکنون وظیفه نخبگان و مصلحان جامعه ما است که بخود آیند و خط الرأس این نگون بختی را پاک کنیم و هرچه زودتر آرمان اتحاد مردم، انتظار مردم و اعتبار مردم را ترسیم و نگذارند که «بی دردی مردم»، یک درد مزمن شود. چراکه در آن صورت، باز هم باید اعتراف کنیم که؛
ما «مردم بی دردی» هستیم.

انتهای خبر/

منبع

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.