آقای سعید لیلاز! لُر بودن افتخار ایران و جهان است!

محمد طولابی:

آقای سعید لیلاز! شما در چه جایگاهی خود را شایسته می‌دانید که کریم‌خان زند را «یک لُر بی‌سواد و دائم‌الخمر» بخوانید؟ با کدام معیار تاریخی و با چه سند و استدلالی، به خود اجازه می‌دهید هم به یکی از فرمانروایان نامدار ایران اهانت کنید و هم هویت مردمی را هدف بگیرید که ریشه‌هایشان با تاریخ و تمدن این سرزمین گره خورده است؟
لُر بودن افتخار ایران و جهان است!
کریم‌خان زند با عنوان ماندگار «وکیل‌الرعایا» در تاریخ ایران شناخته می‌شود؛ فرمانروایی که نامش با دوران زندیه و آبادانی شیراز پیوند خورده است. ممکن است درباره عملکرد هر فرمانروایی نقد تاریخی وجود داشته باشد، اما نقد با توهین فرق دارد. کسی که ادعای تاریخ‌دانی و تحلیل سیاسی دارد، باید با سند و انصاف سخن بگوید، نه با تحقیر تبار یک شخصیت تاریخی.
آقای لیلاز! سواد و شایستگی هر انسان را باید با معیارهای زمانهٔ خودش سنجید، نه با معیارهای مدرک‌گرایی امروز. در روزگاری که بسیاری حتی از روستاهای اطراف خود شناختی نداشتند، سردار اسعد بختیاری از پاریس به ایران بازگشت تا در مسیر فتح اصفهان و تهران و پیروزی مشروطه‌خواهان نقش‌آفرینی کند و برای رهایی زندانیان سیاسی از بند استبداد و سلطهٔ روس تزاری مبارزه کند. بزرگی چنین شخصیتی را باید در شناخت جهان، اراده، شجاعت و عملکرد تاریخی او جست‌وجو کرد، نه در مدرکی که در آن روزگار وجود نداشت.
امروز نیز عنوان‌هایی مانند دکترای دانشگاه امام صادق یا دکترای حوزوی را نمی‌توان صرفاً به اعتبار نام و عنوان، هم‌تراز مدارک دانشگاه‌های داخلی و خارجی دانست؛ همان‌گونه که نمی‌توان بدون بررسی کیفیت آموزش، شیوهٔ تحصیل، معیارهای علمی و اعتبار مدرک، دربارهٔ هم‌ارزی آن‌ها داوری کرد. مدرک، به‌تنهایی معیار دانش و شایستگی نیست؛ آنچه اهمیت دارد دانش واقعی، قدرت تحلیل و کارنامهٔ عملی انسان است. تاریخ با عنوان‌های دانشگاهی نوشته نمی‌شود؛ عملکرد انسان‌هاست که نام آنان را ماندگار می‌کند.
از علیمردان‌خان بختیاری تا سردار اسعد بختیاری و بی‌بی مریم بختیاری، تاریخ ایران نام بزرگان لر را در کنار شجاعت، آزادی‌خواهی و مبارزه با استبداد ثبت کرده است. سردار اسعد و نیروهای مشروطه‌خواه بختیاری در فتح اصفهان و حرکت به‌سوی تهران نقش مهمی داشتند و در پیروزی مشروطه سهمی تاریخی ایفا کردند. بی‌بی مریم بختیاری نیز از زنان مبارز و اثرگذار آن دوران بود.
افتخار مردم لر تنها به گذشته و میدان نبرد محدود نیست؛ هزاران دانشمند، نخبه، استاد دانشگاه و پروفسور لُرتبار در عرصه‌های علمی و پژوهشی کشور و جهان حضور داشته و دارند. تاریخ، فرهنگ، دانش و دلاوری فرزندان این قوم، بخشی از سرمایهٔ ایران است.
لرستان با ۶۳ هزار سال قدمت، پدر بشریت است؛ پس آقای لیلاز، به پدر خود توهین نکنید! این طعنه‌ای است به هرکس که به‌جای شناخت ریشه‌ها و میراث یک ملت، هویت آن را دستمایهٔ تحقیر قرار می‌دهد. میراث پیشاتاریخی لرستان، از جمله محوطه‌های ثبت‌شده در فهرست جهانی یونسکو، شایستهٔ شناخت و احترام جهانی است.
در این برههٔ حساس، هر سخنی که به کینهٔ قومی و شکاف میان مردم ایران دامن بزند، نیازمند مسئولیت‌پذیری است. از نهادهای مسئول انتظار می‌رود، در صورت وجود مستندات، اظهارات تحریک‌آمیز را بی‌طرفانه و قانونی بررسی کنند. وحدت ملی با تحقیر اقوام حفظ نمی‌شود؛ با عدالت، احترام و انصاف حفظ می‌شود.
آقای لیلاز! بزرگان لر را بشناسید، تاریخ ایران را با انصاف بخوانید و بدانید که افتخار لرها، افتخار ایران است. ما به ریشه‌ها، بزرگان، دانشمندان و هویت پرافتخار خود سربلندیم و اجازه نمی‌دهیم تاریخ و هویت یک قوم، بازیچهٔ برچسب‌زنی و تفرقه‌افکنی شود.
با احترام به تاریخ ایران و هویت پرافتخار مردم لر
«ایثارگر و جانباز محمد طولابی»