دیگر هیچ کس حالت را نمی پرسد

دیگر هیچ کس حالت را نمی پرسد

سید قربانعلی موسوی شیرازی ؛ 

روزگار غریبی شده است همه چیز در سیاست خلاصه می شود و در همانجا تمام.

نان نداشته باشی، فرزندانت گرسنه باشند، لباس برتن دخترت نباشد و حجاب تنش عریان، 

دردمند باشی یا مرفه، رفتگر باشی و یا مهندس، همه را با یک عیار می سنجند و آنهم…

عضو کدام حزب، گروه، دسته ، حلقه ، باند، و وو هستی تا شاید حالت را بپرسند که صد البته نه به خاطر این است که نگران تو هستند بلکه به این دلیل است که میخواهند بدانند چه سیاستی را همان گروه و باند تو و او در پیش گرفته و او بی خبر است.

هیچ کس حالت را نمی پرسد اگر در میان انواع رنج ها دست و پا بزنی و مستأصل با چشمان منتظر اطراف خودرا نظاره کنی تا شاید کسی پیدا شود و احوالت را جویا شود.

دوران مغز های تهی از منطق و دلهای عاری از عاطفه و قلب های سنگی است و آدمها شکل آدم دارند و از آدمیت هزاران فرسنگ فاصله دارند.

به خود بیاییم و خودمان را نجات دهیم مگر چند سال عمر می کنیم که چنین رویه ای را در پیش گرفته ایم و از نزدیک ترین کسان و دوستان فاصله گرفته و این چنین فکر می کنیم که به کسی احتیاج نداریم.

آدمها به هم دیگر نیاز دارند و آنکس که خودرا تافته جدا بافته از مردم حساب کند در اوج حماقت به سر می برد و نمی شود نامش را آدم گذاشت.

ریشه تمام آدمها یکی است

انتهای خبر/