گفتنی است PM۲.۵ ذرات دوده در هوا هستند که برای چشم انسان نامرئی هستند و می‌توانند وارد خون شده و به اعماق ریه نفوذ کنند. آنها می توانند توسط وسایل نقلیه، سوزاندن چوب و دود کردن منتشر شوند.اگرچه کوچک هستند، اما تصور می شود که این ذرات از سد خونی مغز انسان عبور کرده و منجر به التهاب، استرس اکسیداتیو و میکروگلیا{ سلولی که می تواند باعث التهاب شود} فعال شوند که می‌تواند عامل ایجاد پارکینسون شود.
محققان دریافتند که سطح بالای آلودگی با افزایش ابتلا به پارکینسون ارتباط دارد.محققان همچنین دریافتند ۳۶ درصد افزایش خطر ابتلا به سفت و سخت آکنتیک (نوعی پارکینسون که می‌تواند باعث زوال شناختی سریع‌تر و حرکت کندتر شود) وجود دارد و باعث زوال سریع‌تر شناختی در حافظه می‌شود.علاوه بر این، طبق بنیاد پارکینسون، سطوح بالاتر PM۲.۵ و NO۲ با افزایش خطر ابتلا به دیسکینزی مرتبط بود – یک عارضه جانبی پارکینسون که باعث حرکات غیرارادی یا کنترل نشده عضلات می‌شود.نویسندگان مطالعه هشدار می‌دهند که یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که کاهش آلودگی هوا ممکن است به کاهش خطر بیماری پارکینسون کمک کند.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 14 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 14