در تلاقیِ تاریخ و معنویت؛ از درسِ ایستادگی در سوم خرداد تا میراثِ دانش و صلح امام باقر (ع)

به قلم رامین چرومی؛

همزمان با سالروز سوم خرداد، روزی که تاریخ ایران شاهد تجلی اراده و هوشیاری ملت بود، تقویم مذهبی ما نیز به یادبود شهادت بزرگوارترین آموزگارانِ دین، امام محمد باقر (ع)، در سوگ نشسته است؛ پیوندی میان «ایستادگی در برابر ناصواب‌ها» و «پناه بردن به حقیقت‌های وحیانی».

امروز، تقویم ما بر دو محورِ یادمان ایستاده است؛ محوری که به ما می‌آموزد برای داشتنِ آینده‌ای مقتدر، هم به «آگاهیِ تاریخی» نیاز داریم و هم به «بصیرتِ معنوی».

در یک سوی، سوم خرداد، یادآورِ لحظه‌ای است که ملت ایران با هوشیاری و اقتدار خود، در برابر توطه‌هایی که قصدِ سست کردنِ بنیان‌های کشور را داشتند، ایستادگی کرد. این روز، درسِ بزرگِ «خودباوری» و «حفاظت از حاکمیت ملی» است؛ درسی که به ما می‌گوید هیچ توطئه‌ای نمی‌تواند اراده‌ی ملتی را که بر صراطِ مستقیمِ حق و حقانیت گام برمی‌دارد، درهم بشکند.

در سوی دیگر، قلب‌های ما در سوگ امام محمد باقر (ع)، اکمله علم و دانش و پناهِ شیعیان، می‌تپد. ایشان در دورانی که اسلام با چالش‌های فکری و تفرقه‌های مذهبی روبه‌رو بود، با تکیه بر دانشِ بی‌کران و تدبیرِ حکیمانه، بنیان‌های فکریِ شیعه و اسلام را استوار ساختند. ملقب به «باقر العلوم» (شکافنده دانش)، ایشان به ما آموختند که جهاد در برابر ناصواب، تنها با شمشیر نیست، بلکه با «علم»، «استدلال» و «بصیرت» نیز هست.
پیوند میان این دو رویداد، معنایی عمیق دارد: اگر سوم خرداد نمادِ ایستادگیِ اجتماعی و سیاسی در برابر چالش‌هاست، شهادت امام باقر (ع) نمادِ ایستادگیِ فکری و علمی در برابر جهل و گمراهی است. ما امروز برای عبور از بحران‌ها، به همان «ایستادگیِ مقتدرانه» در عرصه‌های ملی و همان «بصیرتِ علمی و ایمانی» که امام باقر (ع) بنیان نهادند، نیاز مبرم داریم.

بیایید در این روزِ دوگانه، هم یادِ حریت و استقلال ملی را گرامی بداریم و هم با تجدید میثاق با آموزه‌های امام باقر (ع)، خود را به سلاحِ علم و ایمان مجهز کنیم تا در مسیرِ دشوارِ توسعه و پیشرفت، هرگز در تله‌ی ناتمام ماندنِ مسیر یا گمراهی‌های فکری گرفتار نشویم.

«رامین چرومی»