مسکن، خوراک، درمان، آموزش و حمل‌ونقل بخش بزرگی از درآمد خانوارهای حقوق‌بگیر را می‌بلعد و هر موج جدید افزایش قیمت، فاصله میان درآمد و هزینه را بیشتر می‌کند. کارگران و کارمندانی که ابتدای سال افزایش حقوق گرفته‌اند، امروز همچنان باید با همان درآمد هزینه‌هایی را پرداخت کنند که در بسیاری از بخش‌ها دیگر شباهتی به ماه‌های ابتدایی سال ندارند.
تورم هر روز جلو می‌رود، اما حقوق فقط سالی یک‌بار افزایش پیدا می‌کند!
مسئله دیگر صرفاً چند درصد افزایش روی فیش حقوقی نیست؛ مسئله قدرت خریدی است که ماه‌به‌ماه کوچک‌تر می‌شود. بسیاری از کارگران و کارمندان، به‌ویژه حقوق‌بگیران سطوح پایین و متوسط، بیشترین فشار را از افزایش هزینه‌های ضروری زندگی تحمل می‌کنند.
اکنون یک مطالبه جدی پیش روی دولت و مجلس قرار دارد: ترمیم حقوق کارگران و کارمندان در نیمه دوم سال، متناسب با شرایط اقتصادی و شاخص‌های رسمی هزینه زندگی، بررسی و در دستور کار قرار گیرد.
وقتی قیمت‌ها سالی یک‌بار افزایش پیدا نمی‌کنند، منطقی است که سازوکار تعیین و ترمیم حقوق نیز صرفاً به یک نوبت در سال محدود نماند.
کارگران و کارمندان نمی‌توانند با حقوق فروردین، هزینه‌های ماه‌های پایانی سال را بپردازند؛ حفظ قدرت خرید حقوق‌بگیران باید به یک اولویت جدی تبدیل شود.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0