پرستاران صنعت نفت، نه در روزهای جنگ تعطیلی داشتند، نه در گرمای طاقت‌فرسا، نه در سرمای استخوان‌سوز و نه در روزهایی که گردوغبار، نفس کشیدن را هم دشوار می‌کرد. وقتی بسیاری از فعالیت‌ها ناگزیر متوقف می‌شد، وقتی شرایط جوی زندگی را مختل می‌کرد و وقتی بحران‌ها یکی پس از دیگری از راه می‌رسیدند، آنان همچنان پای کار بودند؛ برای مراقبت از بیمار، برای آرام کردن خانواده‌ای نگران، برای گرفتن دستی لرزان و برای زنده نگه داشتن امید.
در مناطق عملیاتی و دورافتاده، در شهرهای گرم و غبارآلود جنوب، در مراکز درمانی و شیفت‌های طولانی، پرستارانی حضور دارند که خستگی را بارها پشت در اتاق بیمار جا گذاشته‌اند. شاید خودشان درد داشته‌اند، شاید دل‌نگران خانواده بوده‌اند، شاید ساعت‌ها فرصت استراحت نداشته‌اند؛ اما وقتی بیماری به کمک نیاز داشته، وظیفه انسانی‌شان را بر آسایش خود مقدم دانسته‌اند.
با این همه، یک حقیقت تلخ را هم باید گفت: پرستاران بهداشت و درمان صنعت نفت، با وجود این همه ایثار و مسئولیت، آن‌گونه که شایسته است دیده و شنیده نشده‌اند. سال‌ها خدمت، شیفت‌های دشوار، فشارهای کاری و مسئولیت سنگین مراقبت از جان انسان‌ها، همیشه به اندازه کافی در کانون توجه قرار نگرفته است. صدای مطالباتشان گاهی در میان انبوه مسائل سازمانی گم شده و نامشان کمتر از آنچه باید، در روایت رسمی از قهرمانان صنعت نفت آمده است.
اما مگر قهرمانی فقط آن است که در میدان جنگ دیده شود؟ مگر می‌توان از صنعت نفت سخن گفت و از کسانی یاد نکرد که سلامت کارکنان این صنعت را پاس می‌دارند؟ مگر امنیت یک مجموعه عظیم صنعتی، تنها به تولید و عملیات وابسته است، بی‌آنکه سلامت و جان انسان‌های شاغل در آن تضمین شود؟
پرستاران، بخشی جدایی‌ناپذیر از سنگر خدمت صنعت نفت‌اند؛ قهرمانانی که شاید صدایشان کمتر به جایی رسیده باشد، اما رد پای مهربانی و فداکاری‌شان در زندگی هزاران انسان باقی مانده است.
امروز، در روز پرستار، در برابر تک‌تک شما سر تعظیم فرود می‌آوریم؛ در برابر پرستارانی که شب را به صبح رسانده‌اند، اشک بیماران را پاک کرده‌اند، نگرانی خانواده‌ها را تسکین داده‌اند و در دشوارترین شرایط، معنای واقعی تعهد را به نمایش گذاشته‌اند.
درود بر پرستاران بهداشت و درمان صنعت نفت؛ بر آنان که در جنگ، در گرما، در سرما و در گردوغبار، سنگر خدمت را حفظ کردند. درود بر شما که گاهی بی‌هیاهو ماندید، بی‌آنکه نامتان تیتر شود؛ اما هر روز، در زندگی انسانی که دردش را سبک‌تر کردید، اثری ماندگار گذاشتید.
شما فقط پرستار نیستید؛ شما قهرمانان گمنام صنعت نفت هستید.
امیدواریم روزی برسد که قدردانی از شما، تنها به پیام‌های تبریک روز پرستار محدود نشود؛ روزی که صدای مطالباتتان شنیده شود، شأن حرفه‌ای‌تان پاس داشته شود، سختی کارتان به رسمیت شناخته شود و هیچ‌یک از شما برای دیده شدن و شنیده شدن، ناچار نباشد بارها صدای خود را بلند کند.
روزتان مبارک، فرشتگان سپیدپوش صنعت نفت؛
دست‌هایتان خسته مباد، دل‌هایتان آرام و لبخندتان ماندگار.
فانوس زاگرس، درود می‌فرستد بر شما؛ قهرمانانی که شاید کمتر دیده شدند، اما هرگز از یاد نخواهند رفت.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0