نکته تأمل‌برانگیز آنجاست که بالاترین سمت سازمانی این واحدها تا همین اواخر «۱۶» بوده و به‌تازگی به «۱۷» ارتقا یافته است؛ در حالی که در ساختار روابط عمومی ستادی بالادست، یک سمت سازمانی «ب» برای مقام ارشد و چندین سمت «الف» و «۱۷» برای زیرمجموعه پیش‌بینی شده است!
سؤال فانوس زاگرس از متولیان تعیین ساختار سازمانی این است: چگونه روابط عمومی‌هایی که در خط مقدم عملیات، با حوادث، بحران‌ها، مطالبات کارکنان، فشارهای رسانه‌ای و مسائل حساس تولید دست‌وپنجه نرم می‌کنند، باید از جایگاه سازمانی پایین‌تری نسبت به برخی سمت‌های ستادی برخوردار باشند؟!
واقعاً باید به طراحان چنین ساختاری «دست‌مریزاد» گفت که این‌گونه عدالت سازمانی را میان ستاد و صف عملیاتی به نمایش گذاشته‌اند!
بررسی‌ها و گلایه‌های مطرح‌شده نشان می‌دهد این موضوع سال‌هاست به یکی از مطالبات حل‌نشده روابط عمومی‌های شرکت‌های بهره‌برداری مناطق نفت‌خیز جنوب تبدیل شده است.
فانوس زاگرس با انعکاس این مطالبه، از مدیران ارشد شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب و متولیان ساختار سازمانی در شرکت ملی نفت ایران انتظار دارد ضمن بررسی این اختلاف، نسبت به بازنگری و اصلاح سمت‌های سازمانی روابط عمومی‌های شرکت‌های پنج‌گانه اقدام کنند.
آقایان! عدالت سازمانی زمانی معنا پیدا می‌کند که جایگاه کسانی که در قلب عملیات بار اصلی مسئولیت را به دوش می‌کشند، کمتر از پشت‌میزنشینان ستادی نباشد!
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0