“چرایی استقبال ضعیف از جعفری در باشت”

به قلم سید جواد فدائی

جعفری شب گذشته اوج مظلومیت و تنهایی را در باشت دید.

او که روزی در باشت یک پایگاه محکم داشت دیشب آنقدر تنها بود که رغبتی برای ایراد نطق انتخاباتی نداشت و سخنرانی اش را حداقل تا زمان اطمینان از هلی برن نیرو از گچساران به باشت کنسل کرد.

او که با واقعیات منطقه بیگانه شده بود دیشب تازه متوجه شد که تصمیم مردم چیست.

علیمراد جعفری که سالها با اسم مرحوم نبی زاده سعی در جانشینی خود داشت در سالهای اخیر اشتباهاتی داشته که منجر به اتفاق تلخ شب گذشته شد.

او سال ۹۰ علی رغم توصیه های دلسوزان وارد انتخابات شد و نفر چهارم انتخابات چهار نفره گردید.

سال ۹۴ به دلایل واقعا عجیب و مبهم به شیراز نقل مکان کرد و به امید حمایت تاجگردون ها در آغوششان آرام گرفت و غافل از این بود که تمام پتانسیل های تاجگردون از سراسر ایران ، روز انتخابات در صفوف گچساران و باشت حضور پیدا می کنند.

او در شیراز به شکل فجیعی باخت تا همه فکر کنند او دیگر سر بلند نمی کند.

اما جعفری که خود نیز باورش شده بود به پایان راه رسیده با دعوت به ائتلاف اصولگرایان در سال ۹۸ به یکباره سربلند کرد و با آن نامه نگاری ها حیات مجددی برای خود متصور شد.

او که تا جای ممکن ضد سید قدرت موضع می گرفت از ترس قدرت گرفتن زینل زاده در بویراحمد ، از حسینی حمایت نمود تا بویراحمد آخرین سنگر جعفری هم از او جدا شود.

ایشان حتی در دوران بررسی اعتبارنامه نماینده سابق سیاست دو لبه پیش گرفت و هم با معترضین و هم با تاجگردون همکاری های گسترده داشت.

اما جعفری امروز خودش مانده و گذشته ای که هیچگاه در آن طلوع نکرد.

شاید اگر عواطف و احساسات پس از درگذشت مرحوم نبی زاده و رد صلاحیت غلامرضا تاجگردون نبود جعفری همان چند ماه مجلس را هم نمی دید.

او اکنون جای همه طلبکارها در وسط میدان ایستاده ولی حتی در ایامی که ساسان تاجگردون و سید قدرت رد صلاحیت شده بودند نتوانست از این خلا استفاده کند و یارگیری چشمگیری داشته باشد و اصلا از سوی تحلیلگران جدی گرفته نشد.

او شاید در ظاهر قبول نکند و جبهه کوچک خودی را تضعیف نکند اما شب گذشته او شب را با تمام وجود دید و تنهایی را درک کرد.

جعفری شاید می توانست در سال ۹۸ با حمایت از زینل زاده و بازنشستگی از کاندیداتوری نفر اول بویراحمد بشود و به آرزوی دیرینه برسد اما او خود خواست مسیر اشتباه را پیش گیرد و به امروز برسد.

حمایت منطقه ای زینل زاده از جعفری هم نتوانست او را نجات دهد و جعفری پیش از همه و بیش از همیشه در دنیای بی رحم سیاست غرق شد و رو به فراموش شدن رفت.

گذشته پرنوسان او از ساواکی خواندن حاج بهرام تاجگردون تا حمایت از سید قدرت حسینی و البته حمله مجدد به او و … حکایت از پایان راه مردی دارد که خستگی حاصل از تلاش های بی ثمر ، او را از پای درآورده و در میدان تنها گذاشته است.

اون اینک به پایان راهی رسیده است که هیچ سیاستمداری در گچساران و باشت به آن نرسید.

حاج بهرام را رد صلاحیت ، مرحوم نبی زاده را مرگ ، غلامرضا تاجگردون را رد اعتبارنامه و سید قدرت را رد صلاحیت از عرصه خارج کرد.

و اما علیمراد جعفری را عدم اقبال و استقبال…

احتمالا آن بخشی از آرا هر کاندیدا که به صرف برنده شدن سراغ او می روند با مشاهده این عدم استقبال و این سرخوردگی و لغو سخنرانی کم کم از ایشان جدا شده و شاهد تقویت پایگاه رقبا باشیم.

انتهای خبر/