ابوالحسن بنی‌صدر، اولین رئیس‌جمهور ایران درگذشت

گروه سیاسی: ابوالحسن بنی‌صدر، اولین رئیس‌جمهور ایران در حکومت جمهوری اسلامی، در سن۸۸ سالگی در پاریس درگذشت.

خانواده بنی‌صدر در بیانیه‌ای  نوشته‌اند که او پس از یک دوره طولانی بیماری در بیمارستانی در شهر پاریس درگذشته است. در این بیانیه آمده است:‌ «با تاسفی بی‌پایان و قلبی آکنده از اندوه، به اطلاع ملت شرافتمند ایران… می‌رسانیم که آقای ابوالحسن بنی‌صدر، رئیس جمهور منتخب مردم ایران پس از انقلاب بهمن‌ماه ۱۳۵۷… در تاریخ ۱۷ مهرماه ۱۴۰۰… پس از مدتی طولانی مبارزه با بیماری در بیمارستان سالپتریه شهر پاریس به رحمت ایزدی پیوست.»ابوالحسن بنی‌صدر در ۲ فروردین ۱۳۱۲ در باغچه، از توابع همدان به دنیا آمد. پدر او آیت‌الله سید نصرالله بنی‌صدر و مادر او اشرفی فاتح بودند.او در سال ۱۳۶۰ ایران را ترک کرد و دیگر هرگز موفق به بازگشت به کشور نشد.

 بنی‌صدر  در روزهای انقلاب ۴۵ سال داشت.  بنی‌صدر پس از خروج از ایران تحت تدابیر امنیتی در فرانسه زندگی می‌کرد. وی ۲ فروردین ۱۳۱۲ در باغچه، از توابع همدان به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را، بخشی در دبستانها و دبیرستانهای همدان و بخشی دیگر را در دبستان دری و دبیرستان علمیه تهران به انجام رساند. بنی صدر مبارزات سیاسی خود را از اواخر دوره دبیرستان و همزمان با اوج‌گیری جنبش ملی کردن صنعت نفت به رهبری دکتر مصدق آغاز کرد.

تحصیلات وی در دانشگاه تهران به حوزه حقوق اسلامی و اقتصاد محدود شد. بنی صدر سال ۱۳۴۲  به فرانسه رفت و در آنجا نیز تحصیلات خود را در رشته‌های اقتصاد و جامعه شناسی و اسلام و فلسفه ادامه داد. بنی‌صدر که از وی به عنوان یکی از نظریه پردازان انقلاب اسلامی نام می‌بردند سال ۱۳۵۸از سوی مردم استان تهران با اکثریت بسیار بالا به عضویت مجلس خبرگان انتخاب شد. وی ۵ بهمن همان سال در انتخابات ریاست جمهوری که با شرکت ۱۲۸ نامزد انجام گرفت با کسب ۷۶ درصد آرا به ریاست جمهوری ایران انتخاب شد.

بنی‌صدر در این دوره فرماندهی کل نیروهای مسلح ایران را که درگیر جنگ با عراق بودند نیز بر عهده داشت. اختلاف نظرهای او با مقام‌های نظامی، محمدعلی رجایی، نخست‌وزیر، اعضای ارشد حزب جمهوری اسلامی و روحانیون ارشد نظام اما سبب شد که دوران ریاست جمهوری او چندان طولی نکشد و در خرداد سال ۱۳۶۰ با رای «عدم کفایت سیاسی» توسط مجلس ایران برکنار شود. بنی‌صدر پس از این ماجرا در خطر بازداشت قرار گرفته بود و به صورت مخفیانه همراه با مسعود رجوی، رهبر سازمان مجاهدين خلق از ایران خارج شد و به فرانسه رفت و تا زمان مرگ در این کشور باقی ماند و به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه داد.