با سلام خدمت فانوس زاگرس. من کارمند شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب هستم و واقعاً نمیدانم باید به چه کسی پاسخگو باشم. چرا برای ثبتنام فرزندم در مدارس شهرک نفت باید اینقدر دوندگی کنم، خواهش کنم و التماس کنم؟
این مدارس مگر برای چه کسانی ساخته شدهاند؟ مگر اولویت نباید با فرزندان کارکنان صنعت نفت باشد؛ کسانی که سالها در گرمای طاقتفرسای جنوب و شرایط سخت عملیاتی برای این صنعت زحمت کشیدهاند؟
دردناکتر از همه این است که بعد از این همه دوندگی، میبینیم افرادی که هیچ ارتباطی با صنعت نفت ندارند، بهراحتی در همین مدارس ثبتنام میشوند، اما کارمند نفت باید برای ابتداییترین حق فرزندش التماس کند. این چه عدالتی است؟ بر چه اساسی ظرفیت برای افراد غیرنفتی وجود دارد، اما به فرزندان کارکنان نفت گفته میشود ظرفیت تکمیل است؟
اگر قرار است مدارس شهرک نفت به روی همه باز باشد، حداقل صادقانه اعلام کنید تا کارکنان نفت هم بدانند دیگر هیچ اولویتی برای آنها و خانوادههایشان وجود ندارد. اما اگر این مدارس با هدف خدمت به خانواده کارکنان صنعت نفت ایجاد شدهاند، چرا حق کارکنان نادیده گرفته میشود؟
از مدیران شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب و مسئولان آموزشوپرورش مربوطه انتظار میرود هرچه سریعتر درباره نحوه پذیرش دانشآموزان شفافسازی کنند و پاسخ دهند چرا کارمند نفت باید برای ثبتنام فرزندش التماس کند، اما افراد غیرنفتی بدون دردسر در همین مدارس پذیرفته میشوند. سکوت در برابر این تبعیض، تنها باعث از بین رفتن اعتماد کارکنانی میشود که سالها بار اصلی تولید نفت کشور را بر دوش کشیدهاند.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 1 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 1