انتخابات شوراها در مه‌آلودترین روزها: آیا سکوت مسئولان، بهانه‌ای برای تمدید خودکار است؟

محمد طولابی روزنامه نگار و فعال سیاسی در یادداشتی نوشت:

روزهای اخیر، فضای سیاسی شهرها و روستاها با موجی از ابهامات عجیب مواجه شده. در حالی که نامزدها تمام توانشون رو برای کمپین‌های انتخاباتی به کار گرفتن و مردم با اشتیاق برای مشارکت آماده‌ان، شایعاتی مبنی بر «تمدید خودکار شوراها» به بهانه شرایط امنیتی و جنگی، به سرعت پخش شده. این شایعات، ضرب‌آهنگ عادی زندگی سیاسی رو به هم ریخته و نگرانی‌های جدی رو در دل‌ها ایجاد کرده. اما مسئله اینجا فراتر از یک خبر زودگذره؛ این «سکوت شوراها» و «زمزمه‌های تمدید»، پیامی خطرناک‌تر از خودِ خبر داره.

وقتی مردم با انرژی و امید، مراحل تأیید صلاحیت رو پشت سر می‌ذارن و برای طرح برنامه‌هایشون دست به کار می‌شن، شنیدن خبر مبهمی مبنی بر توقف احتمالی این چرخه، نه‌تنها امید رو کمرنگ می‌کنه، بلکه بی‌اعتمادی رو به شدت تقویت می‌کنه. تضاد بین «آمادگی کامل جامعه برای مشارکت» و «احتمال توقف فرآیند دموکراتیک»، پیامی مبهم و نگران‌کننده به جامعه می‌فرسته.

استفاده از بهانه‌های امنیتی یا جنگی برای تمدید خودکار شوراها، اگرچه در نگاه اول ممکنه به عنوان یک اقدام مدیریتی برای حفظ ثبات توجیه بشه، اما در عمل، می‌تونه به معنای نادیده گرفتن حقوق شهروندی و سلب حق انتخاب مردم باشه. دموکراسی در کوچک‌ترین واحدش، یعنی شوراها، نیازمند شفافیت و اعتماد است. وقتی تصمیمات مهمی که سرنوشت محلی رو تعیین می‌کنن، در سایه شایعات و بدون اطلاعیه رسمی گرفته بشن، اعتماد عمومی به شدت خدشه‌دار می‌شه.

نکته کلیدی اینجاست: در شرایط حساس، شفافیت نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورته. اگر قرار باشه تصمیمی برای تمدید یا تغییر در فرآیند انتخابات گرفته بشه، باید با صراحت و از طریق مراجع قانونی اعلام بشه، نه در قالب شایعات فضای مجازی. سکوت در برابر این شایعات، به معنای تأیید ضمنی اون‌هاست و می‌تونه به بحران اعتماد منجر بشه.

به نظر می‌رسه که در این مقطع، نیاز به یک «بیانیه شفاف» از سوی مراجع قانونی بیشتر از هر زمان دیگری احساس می‌شه. مردم حق دارن بدونن که سرنوشت شوراها و آینده مشارکت‌های محلی‌شون در دستان کیست و بر چه اساسی تصمیم‌گیری می‌شه. تا زمانی که این شفافیت وجود نداشته باشه، فضای سیاسی شهرها و روستاها در مه‌آلودترین روزهای خود قرار داره.