فتح یک صندلی خاک خورده پیش از مجلس/ سید قدرت در مسیر فتوحات

به قلم سید جواد فدایی

در هر انتخاباتی می توان هواداران کاندیداها را به یک لشکر نظامی تشبیه کرد.

در جنگ در لشکرها هرچقدر کثرت پیاده نظام و سواره نظام و نیروهای نخبه جنگی مهم است همانقدر هم حضور و وجود ژنرالهای جنگ دیده و با تجربه و صاحب جایگاه.

در هر لشکر حتی کثرت یکی نمی تواند قلت دیگری را جبران نماید.

اکنون در میانه رقابت ماراتن گونه کاندیداهای انتخاباتی میاندوره مجلس در گچساران و باشت هستیم و آرایش ها هر روز تکمیل تر و مشخص تر می شود.

اگر اضلاع کوچکتر را فاکتور بگیریم سه ضلع اصلی انتخابات هر کدام تعدادی ژنرال در پایگاه خود می بینند.

ساسان تاجگردون در لشکر خود ژنرالهایی که در انتخابات به آنها لیدر می گویند دارد.
افرادی که چینش آنها شباهت نسبی با وضعیت صف لشکر تاجگردون کوچکتر در سال ۹۰ دارد.

غلامرضا تاجگردون در آن سال تمام لیدرهای چپ گچساران را در کنار خود داشت و از لیدرهای رقیب می توان عدد صفر را لحاظ کرد.

او البته در سال ۹۴ به صورت جالبی در کنار خود از سران دو طرف ژنرال داشت و از این رهگذر پیروزی بزرگی کسب کرد ، شرایطی کم و بیش شبیه شرایط امروز سید قدرت.

اطراف غلامرضا اما در سال ۹۸ یک دست تر و خلوت تر شده بود به طوری که اکثریت لیدرهای رقیب و بخشی از لیدرهای اصیل چپ از ایشان جدا شده و یا به رقبا پیوستند یا سکوت پیشه کردند.

اکنون بخشی از آن لیدرهای چپ از ایشان جدا شده و در کنار حاج رحیمی که روزی سپه سالار او بود جمع شده اند و ساسان برای شروع و حضور در نقشه سیاسی منطقه با یک چالش مهم روبروست.

رحیمی نیز با تعداد معدودی از لیدرهای سابق تاجگردونها فعلا روزگار سر می کند تا ببیند چه پیش آید.

اما تنها کسی در این عرصه رشد شگفت انگیزی داشته است سید چشم سبز باوی هاست.

او که در جذب افراد خصوصا شاه مهره ها همیشه دست برتر را داشته است امروز در جایگاهیست که به هر سمتی از جغرافیای قومی و سیاسی منطقه روانه می شود لیدرهای خاصه آن منطقه دوشادوش او راه می روند.

جذب لیدرهای چپ که در تاریخ اصولگرایان سابقه نداشته است تا همراهی سران قشقایی که هیچگاه به لرهای اصولگرا روی خوش نشان نداده بودند.

پیوستن لیدرهای قدر بویراحمدی و یک دست شدن لیدرهای اصولگرا برای ایشان اتفاقیست که خود سید قدرت هیچگاه در خواب هم نمی دید.

اما اکنون به جز دو سه لیدر اصولگرا که اتفاقا تاکنون با هیچ کاندیدایی دست بیعت نداده اند همه سران اصولگرا و قومی و بخشی از لیدرهای چپ که با انگیزه های مختلف کنار ایشان جمع شده اند و یک لشکر ژنرال را به تنهایی سازماندهی کرده اند.

او اکنون به جای یک سپاه مشترک از لیدرها و پیاده و سواره نظام ها در هر بخش یک سپاه آماده پیکار دارد.

این اتفاق برای سید قدرت فارغ از انتخابات پیش رو و البته فارغ از نتیجه ، یک پیام روشن دارد : سید قدرت بعد از مرحوم نبی زاده ، به بیست سال بی سر و سامانی جریان اصولگرای دو شهرستان پایان می دهد و همزمان با تاجگذاری رهبری اصولگرایان ، می تواند پایان رسمی انشقاق باوی و بویراحمد اصولگرا و پیوند جدید اصولگرایان و قشقایی را جشن بگیرد.

البته در این میان نباید از خودگذشتگی حاج فولادی ، سکوت رضایتمندانه مهندس زینل زاده و دور شدن حاج جعفری از فضای اصولگرایی را فراموش کرد.

در تحلیل های بعد از نقش مهندس زینل زاده در شکل گیری شرایط فعلی و البته تلاقی آینده جریان و سرنوشت ایشان بیشتر خواهیم گفت ، اما آنچه امروز دیده می شود فتح صندلی خالی رهبری اصولگرایان بعد از بیست سال ، پیش از فتح صندلی شماره ۲۵۷ بهارستان است.

راقم ضمن احترام به همراهان سایر کاندیداها سعی داشته است فارغ از فضای تعصب و فضای سیاسی ، آرایش متفاوت ژنرالهای سیاسی را در این دوره مورد بررسی قرار دهد.

انتهای خبر/