ترامپ ، سیاستمداریا استراتژیست؟!

یادداشت  محمد طولابی – روزنامه‌نگار، تحلیلگر و کارشناس جنگ

باز هم جهان شاهد یکی از نمایش‌های مضحک دونالد ترامپ بود؛ مردی که گویی به سندرومی گرفتار شده که تنها با دیده شدن و شنیدن صدای تمجید، آرام می‌گیرد. شام اخیر در هتل هیلتون، بهانه تازه‌ای شد برای برپایی شوی سیاسی – روانی دیگری از سوی او؛ نمایشی که شباهت عجیبی به سکانس‌های ساختگی “ترور” قبلی دارد و هدفی جز انحراف افکار عمومی از شکست آشکار آمریکا در مواجهه نظامی و سیاسی با ایران ندارد.
ترامپ نه سیاستمدار است و نه استراتژیست؛ او بازیگری تشنه نورافکن است که هر بار صحنه‌ای تازه می‌آفریند تا مخاطبانش را از حقیقت دور سازد. شکست‌های پی‌درپی واشنگتن در خاورمیانه، سردرگمی در سیاست داخلی و فروپاشی اعتماد عمومی در آمریکا، همه عواملی هستند که این حرکات کودکانه را به محرک روانی ترامپ تبدیل کرده‌اند.
این بار نیز، به جای پاسخ به پرسش‌های جدی درباره هزینه‌ها و پیامدهای جنگ، او با شوخی‌های سطحی و ژست‌های شبه‌قهرمانانه، چهره «قدرت» را به «مسخره» بدل ساخت. شاید وقت آن رسیده باشد که روان‌شناسان آمریکایی، این گوشی توییتری و رسانه‌ای را از دستش بگیرند و او را تحت معالجه قرار دهند؛ زیرا فردی که با آبروی آمریکا چنین بی‌محابا بازی می‌کند، نه تنها خطرناک برای سیاست، بلکه تهدیدی برای شأن ملی آمریکا است.
جهان تماشاگر این نمایش‌های تکراری است، اما تاریخ فراموش نمی‌کند که پشت این خنده‌ها، سایه شکست و اضطراب پنهان است.